Δεν υπήρχα, δεν ζούσα, δεν ανάσαινα, δεν είχα όνομα...

Γεννήθηκα μέσα στα μάτια σου 

εκείνο το μεσημέρι του φθινοπώρου...

εκείνη την ιερή στιγμή που το σύμπαν 

στρέφει το πρόσωπό του στην αμελητέα γη μας...

μέσα στα μάτια σου γεννήθηκα και τώρα υπάρχω, ζω,

ανασαίνω και ακούω το όνομά μου από τα χείλη σου...