Σιγοπριονίζουν οι βλεφαρίδες σου το κορμί μου

στο νυχτερινό ταξίδι τους,

η σάρκα τριαντάφυλλο ανοίγει

και το κατράμι των μαλλιών σου

αλάτι κυλάει στις χαρακιές...

 Η ποίησή σου η ψυχή μου...
η ανάσα μου...
το αίμα στις φλέβες μου...
το μαχαίρι στην καρδιά μου...
η φωτιά του έρωτά μου...
η ζωή και ο θάνατός μου...

Πόνος...

δάκρυ...

ηδονή...

και οι ανάσες βαριές

να αιχμαλωτίζουνε τον χρόνο...

Κάθε στιγμή,

σκάβει τα σπλάχνα μου το δίκοπο μαχαίρι σου,

χύνει πόνο... που ρέει σιωπηλά στις φλέβες μου...

χύνει του έρωτά σου την φωτιά

και πλημμυρίζουν μέσα σου τα θρύψαλά μου...

Έρωτας απόλυτος...

χορός αισθήσεων...

αρρώστια και βάλσαμο...

πληγή και μέλι...

δάκτυλα χτένια που γεννούν αιωνιότητα...